czwartek, 10 lipca 2014

Powstanie 44, Warszawa 2014

Byłem dzisiaj w kinie na "Powstaniu 44". Co ciekawsze był ze mną mój ojciec, który jako mały chłopiec widział powstanie na własne oczy. Teraz mógł obejrzeć film i doznać pewnych wzruszeń. I to jest super, że starszy człowiek mógł zobaczyć autentyczną kronikę dramatycznych wydarzeń ze swojego dzieciństwa. Cieszę się, że mogliśmy razem iść do kina, albowiem ostatnio byliśmy w kinie razem 34 lata temu. Obejrzeliśmy film "Bitwa o Midway" w kinie Moskwa. To taka zręczna fabuła, teraz zaś obejrzeliśmy dokument o mieście, które kochamy obydwaj, ale każdy z nas inaczej.

Co jest największą wartością Powstania 44? Autentyzm? Nie. Jakość zdjęć? Nie. No więc co? Bardzo krytyczny obraz idei powstania warszawskiego jako takiego. Generał Monter nigdy nie powinien wydać rozkazu o wybuchu powstania. Najważniejsza scena w tym filmie to pokazane zwłoki ludności cywilnej, które leżą. W nieładzie. jedne na drugich. Mężczyźni, kobiety i dzieci. I cisza. Po powstaniu. A Sowieci stoją za mostem, tam gdzie teraz jest Stadion Narodowy. I nic. Powstanie to najwspanialszy prezent polskiego państwa podziemnego dla Stalina. Jestem krytyczny w stosunku do powstania, bo uważam, że nie ma takiej idei, która pozwala mordować ludzi. I bez względu czy to byli Niemcy, czy Polacy. Wojsko, wermacht, powstańcy, czy cywile oni wszyscy byli mordercami.

Wojna to straszna rzecz. Zabija ludzi. Rani ich. Niszczy miasto. W początkowej scenie filmu widać młodą dziewczynę, z czarną przepaską na oku. Znaczy straciła je już wcześniej. Jeśli straciła je w walce, to czy warto oddać oko za ideę? Nie wiem.

Jeszcze nie raz na blogu wrócę do tego filmu bo warto.


piątek, 2 maja 2014

Majówka, deszcz, i...

Jest majówka. Najpiękniejszy czas, dla tych którzy kochają Warszawę. Dzisiaj co prawda padało, ale jak ktoś chciał to mógł się przejść na spacer. Dzięki temu, że część Warszawiaków wyjechała na długi weekend i jeździ i parkuje się rewelacyjnie. Można podjechać wszędzie a miejsc parkingowych jest wystarczająco dużo.

Byłem dzisiaj z córką w staroświeckim sklepie przy Szpitalnej 8 a następnie zabierając po drodze żonę pojechaliśmy na ulice Rajców. Tam są dwa arcyciekawe obiekty, obydwa związane z mrocznymi czasami komuny. Willa Ochaba, dziś siedziba Polmot Holding oraz dom a raczej adres Kuklińskiego, tego Kuklińskiego.

Spacerując ta ulicą nie mogę się oprzeć wrażeniu, że coś mi nie gra w opowieściach pułkownika. Mianowicie jest to najlepsze miejsce do mieszkania w Warszawie, wszędzie blisko, urokliwe sąsiedztwo i widok na Wisłę o jakim wielu Warszawiaków może pomarzyć. I pułkownik Kukliński buduje tam dom. Nie wiem co sądzić.

Wiem, że ojciec mojego przyjaciela też w tym czasie był wysokim oficerem - majorem, potem pułkownikiem, pracował w elitarnym instytucie fizyki plazmy i laserowej mikrosyntezy WAT i miał standardowe mieszkanie na Bemowie. O takiej lokalizacji jak ulica Rajców mógł tylko pomarzyć.  Tyle dygresji. Ulica jest urokliwa, ale nasuwa mi wątpliwości o finansowanie domu Pana Pułkownika.

Siedziba Polmotu, to materiał na kolejny wpis an blogu.



poniedziałek, 24 lutego 2014

Karta Warszawiaka

Od jakiegoś czasu w mediach i nie tylko toczy się dyskusja na temat Karty Warszawiaka. Sam słyszałem jak moi koledzy, którzy są Warszawiakami z wyboru dyskutowali na temat bezsensu takiej karty, bo przecież ona dyskryminuje tych, którzy nie płacą podatków w Warszawie. Otóż nie dyskryminuje ona nikogo a promuje płacenie podatków w Warszawie. Dlaczego tak uważam? A zanim odpowiem na pytanie zadane samemu sobie, powiem Wam jedno. Płacę podatki z obrzydzeniem, ale płacę w Warszawie.

Warszawa daje wszystkim ponadprzeciętnie dużo - dobrze zorganizowaną komunikację miejską, parki w centrum miasta, możliwość jazdy rowerem, szusowanie na górce szczęśliwickiej, szkoły, przedszkola, baseny, obiekty sportowe itp. Daje też miejsca pracy, zarówno u pracodawców w rozumieniu kodeksu pracy jak i na swoim. Warszawa oferuje ponad przeciętnie dobre warunki pracy, pracodawcy zatrudniają Warszawiaków z urodzenia i z wyboru. Ja sam pracowałem w organizacjach, w których na 60 osób pracujących w hali zwanej open space Warszawiaków urodzonych w Warszawie było może 6 osób. I co? I nic, w żadnym innym mieście nie ma takiej proporcji.

I nie rozumiem dlaczego wszyscy ci, którym Warszawa dała lepszą pracę, karierę, słowem lepsze życie nie chcą płacić podatków w Warszawie. Bo przecież o to chodzi w negowaniu karty Warszawiaka. Jest to dla mnie abstrakcja. O ile rozumiem tych, którzy przyjeżdżają do Warszawy na czasowy kontrakt i nie mają chęci zmian, to nie rozumiem tych, którzy osiedlają się na stałe, a podatki płacą w Częstochowie, albo w Lublinie. Czy to jest fair? Czy płacenie podatków gdzie indziej jest takie fajne. Skoro tak to nie możecie uczestniczyć w promocji zorganizowanej przez Ratusz.

O ile poszedłem do referendum na temat odwołania Prezydenta Warszawy, gdyż są takie działania grupy trzymającej władzę w mieście, z którymi się nie zgadzam, uważam że wybór niektórych urzędników na wysokie stanowiska w gminach miejskich był delikatnie mówiąc przypadkowy to z drugiej strony Karta Warszawiaka jest świetną inicjatywą. Promuje płacenie podatków w Warszawie.

sobota, 8 lutego 2014

Przedwiośnie

To jest blog o Warszawie, jednak dzisiaj podpadnę właścicielom psów. Otóż topnieje śnieg i zaczynają wystawać psie kupy. Wyją z chodników i trawników. Dla mnie pies w mieście, w blokowisku to kompletna abstrakcja. Nie dość, że się męczy w mieszkaniu, a te z reguły nie są duże to jeszcze załatwia swoje potrzeby tam gdzie może. I nie ma się co zwierzęciu dziwić. Ale do właścicieli i potencjalnych właścicieli mam prośbę o rozwagę przy podejmowaniu decyzji o kupieniu psa. Warszawa jest dużym miastem i psy tez się zmieszczą, ale pamiętajcie one zostawiają ślady...


I z tym może być problem. Polecam odpowiednią scenę w Dniu Świra z genialną rolą Marka Kondrata. Grany przez Marka Adaś Miauczyński nie wytrzymał...

piątek, 7 lutego 2014

AWF obiegany nocą

W środę obiegłem budynki AWF. Obiegłem to stwierdzenie bardzo na wyrost, gdyż dopiero rozpoczynam odbudowę mojej kondycji. Był więc marszobieg. I bardzo dobrze, bo dzięki temu mogłem przyjrzeć się budynkom campusu. Jest to piękna i bardzo funkcjonalna architektura, przyczajona wśród drzew. Myszkowałem w internecie, ale nie dotarłem do informacji na temat oryginalności budynków, oryginalne czy odbudowane?

W przeciwieństwie do SGH wpływ lat 70 jest bardzo dyskretny, nie ma tam białego budynku, który wyrasta w górę a jest ciasny i nie wiadomo czemu służy. Tak jak budynek "f" na rogu Alei Niepodległości i Batorego.

Podoba mi się spójność AWF, poczucie ośrodka akademickiego i ulotność ducha ćwiczeń fizyczńych, który w Europie znany jest od starożytnej Palestry i pankrationu. Będę więc obiegał te budynki aż tak poprawię kondycję że skupię się tylko na biegu a nie na oglądaniu architektury.


sobota, 1 lutego 2014

Śnieg na ulicach

Nie lubie zimy zwłaszcza śniegu w Warszawie. Nie ma gdzie parkować, kierowcy są bardziej poirytowani. Parkometry nie współpracują a straż miejska bezlitośnie wlepia mandaty. I po co? M m nadzieję, że w tym roku śnieg nie będzie leżał do połowy kwietnia jak rok temu. W lutym na ekrany wchodzi Jack Strong, potem za parę misięcy "Zły" wg Tyrmanda, zobaczymy jak pokażą Warszawę?

niedziela, 26 stycznia 2014

Aleja Wyzwolenia

W piątek byłem w Alei Wyzwolenia. Zawsze bardzo lubiłem te okolicę, jako licealista uczyłem się angielskiego u Metodystów, którzy mają swoją szkołę przy Placu Zbawiciela. Często chodziłem Aleją Wyzwolenia do autobusu, który wiózł mnie potem godzinę do domu. Jednak zawsze intuicyjnie lubiłem tę okolicę, chyba dlatego że domy są w ludzkiej skali i można poczuć przestrzeń.


Niedawno poszperałem w historii tej okolicy. Aleja Wyzwolenia jest osią tzw. Osiedla Latawiec, zwanego również MDM 3 albo MDM Latawiec. Ta przepiękna ulica miała w okresie swojego powstania w latach pięćdziesiątych zeszłego stulecia zastąpić dawną Aleję 6 Sierpnia a nowe socrealistyczne kamienice miały przykryć m.in. wyburzone arcydzieła warszawskiej secesji przy ulicy Służewskiej.


Uważny czytelnik bloga zada pytanie, co komunie zawiniły secesyjne kamienice? Przecież kilka z nich przetrwało w Warszawie, a w Polsce - w Krakowie, Bielsku Białej i innych miastach są ich setki. W czasie pierwszej wojny światowej przy ulicy Służewskiej 5 mieszkał Józef Piłsudski. Tam aresztowały go władze niemieckie i wywiozły do twierdzy w Magdeburgu. To przy ulicy Służewskiej było centrum walki o polskość i dlatego komuna tworząc wizję nowej socjalistycznej Warszawy zburzyła te kamienice aby nie stały się obiektem pielgrzymek czy innej formy kultu. Niejako przy okazji powstała jedna z najważniejszych ulic w Warszawie - Aleja Wyzwolenia.  Zabrakło chyba owym komunistycznym burzymurkom wyobraźni, że nazywając tak tę Aleję oddali hołd Piłsudskiemu, albowiem to on jest jednym z architektów odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918.


Jeszcze jedno. Narodowcy, którzy co roku palą tęczę na Placu Zbawiciela chyba o tym wszystkim nie wiedzą, bo wykorzystaliby przestrzeń Alei Wyzwolenia na miejsce spotkań oddając hołd Marszałkowi. Stamtąd mieliby blisko pod pomnik Dmowskiego. Ale cóż aby to wiedzieć trzeba poczytać.


Podsumowując, Aleja Wyzwolenia to jedna z najładniejszych ulic w Warszawie. Jej socrealistyczny charakter doskonale komponuje się z hipsterskim Placem Zbawiciela.