Aleja Wyzwolenia

W piątek byłem w Alei Wyzwolenia. Zawsze bardzo lubiłem te okolicę, jako licealista uczyłem się angielskiego u Metodystów, którzy mają swoją szkołę przy Placu Zbawiciela. Często chodziłem Aleją Wyzwolenia do autobusu, który wiózł mnie potem godzinę do domu. Jednak zawsze intuicyjnie lubiłem tę okolicę, chyba dlatego że domy są w ludzkiej skali i można poczuć przestrzeń.


Niedawno poszperałem w historii tej okolicy. Aleja Wyzwolenia jest osią tzw. Osiedla Latawiec, zwanego również MDM 3 albo MDM Latawiec. Ta przepiękna ulica miała w okresie swojego powstania w latach pięćdziesiątych zeszłego stulecia zastąpić dawną Aleję 6 Sierpnia a nowe socrealistyczne kamienice miały przykryć m.in. wyburzone arcydzieła warszawskiej secesji przy ulicy Służewskiej.


Uważny czytelnik bloga zada pytanie, co komunie zawiniły secesyjne kamienice? Przecież kilka z nich przetrwało w Warszawie, a w Polsce - w Krakowie, Bielsku Białej i innych miastach są ich setki. W czasie pierwszej wojny światowej przy ulicy Służewskiej 5 mieszkał Józef Piłsudski. Tam aresztowały go władze niemieckie i wywiozły do twierdzy w Magdeburgu. To przy ulicy Służewskiej było centrum walki o polskość i dlatego komuna tworząc wizję nowej socjalistycznej Warszawy zburzyła te kamienice aby nie stały się obiektem pielgrzymek czy innej formy kultu. Niejako przy okazji powstała jedna z najważniejszych ulic w Warszawie - Aleja Wyzwolenia.  Zabrakło chyba owym komunistycznym burzymurkom wyobraźni, że nazywając tak tę Aleję oddali hołd Piłsudskiemu, albowiem to on jest jednym z architektów odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918.


Jeszcze jedno. Narodowcy, którzy co roku palą tęczę na Placu Zbawiciela chyba o tym wszystkim nie wiedzą, bo wykorzystaliby przestrzeń Alei Wyzwolenia na miejsce spotkań oddając hołd Marszałkowi. Stamtąd mieliby blisko pod pomnik Dmowskiego. Ale cóż aby to wiedzieć trzeba poczytać.


Podsumowując, Aleja Wyzwolenia to jedna z najładniejszych ulic w Warszawie. Jej socrealistyczny charakter doskonale komponuje się z hipsterskim Placem Zbawiciela.

Przez jakiś czas nie zaglądałem do bloga. Jednak w moim ulubiony, meście tyle się dzieje, że nie mogę się powstrzymać od kilku komentarzy. Po pierwsze Legia. Mam wrażenie że wykup menedżerski dokonany przez Panów Dariusza Mioduskiego i Bogusława Leśnodorskiego wyjdzie  i klubowi i SSA na zdrowie. Jestem Warszawiakiem nie mogę więc nie trzymać kciuków za Legię, jednak moją ulubioną drużyną jest obecnie WAPN - chłopcy rocznik 99, chodzę na mecze regularnie i jako dumny ojciec oglądam jak gra w piłkę mój syn.

W poprzednim poście pisałem o warszawskich atlantydach. Każdemu zainteresowanemu tym co z tych atlantyd zostalo polecam książki autorstwa Magdaleny Stopy o jakże trafnym tytule -Ostańce. Mam dwie części i niebawem może zdobędę brakującą mi do pełnego tryptyku trzecią. Wszystkim Warszawiakom i tym rodowitym i tym zwanym słoikami serdecznie polecam. Może nawet tej drugiej grupie bardziej, bo przecież nie wychowali się wśród tych domów, kamienic, nie znają ich historii i nie rozumieją jak wspanaiłym miastem była dawna Warszawa.

W przyszłym tygodniu idę wyrobić sobie kartę warszawiaka. Fajna inicjatywa. Pozdrawiam Was serdecznie przerwy w publikacjach nie będą aż tak długie.